Activiteiten
Kijkavond Kalken
28 januari 2011
Peter Henderickx
Eindelijk weer heldere nachten eind januari! Na een lange
sombere winterperiode, met eerst veel sneeuw- en ijsplezier voor de kinderen,
maar ijzingwekkend gladde wegen, kwam er een weekje van stabiele opklaringen,
met een noordoostelijke luchtstroming over België. Goede kansen op helder
winterweer, in combinatie met een maanloze avond.
Op initiatief van Bart Godderis, werd er vrijdagmorgen alsnog een oproep gedaan
tot waarnemen. Daar werd prompt op gereageerd, met enkele suggesties van Kurt
met mogelijke waarneemplaatsen in de het natuurgebied tussen Kalken en Uitbergen,
de Kalkense meersen.
Na wat vergelijken werd de juiste waarneemplaats afgesproken. Uiteindelijk
waren we met 5 waarnemers: Edgard, Bart, Aster, Els en ikzelf. We denken eraan
een waarneem email lijst te starten, of misschien een SMS ketting... Wie graag
op de hoogte gehouden wordt van 'last minute waarneem gelegenheden', graag
een seintje naar scheldeland@vvs.be.
Toen ik rond 20u30 arriveerde te Kalken, stond Edgard
reeds een dik uur waar te nemen met z'n 30cmf5 dobson telescoop. Hij was meer
dan blij toen hij m'n wagen zag stoppen, want alleen waarnemen daar in het
veld is minder interessant. Toen ik m'n kleine grab-and-go 68mm telescoopje
opstelde merkte ik onmiddellijk de ijzige bries op. Ik had handschoenen, muts,
moonboots, een extra skibroek en 2 winterjassen in de koffer liggen. Geen
minuut waren die extra kledingstukken luxe in deze omstandigheden. Het was
gewoon broodnodig.
De temperatuur viel als een baksteen naar beneden. Rond 11u gaf de thermometer
-4°C aan in de wagen. De windchill factor moet het tot een -15°C gebracht
hebben, want zonder handschoenen voelden m'n vingers al snel als ijspegels.
Joggen. 100 meter heen en 100 meter terug. Dat was Edgards oplossing voor
de ijzige koude. Instant warm in die winterkledij!
In de vooravond draaide de wind richting noord, en kregen
we iets vochtiger lucht over onze contreien, waardoor de transparantie iets
terugviel die avond.
De lichtvervuiling was in de Kalkense meersen, mede door de slechte transparantie,
erg merkbaar deze avond. Tot op een 30° boven de horizon was de oranjewitte
diffuse gloed storend. Op deze locatie heb ik al betere avonden gehad. De SQM-L
meter reikte tot 19.91 in het zenit, wat overeenkomt met een (gemiddelde)
grensmagnitude met het blote oog van magnitude van 5.5.
Ik geniet met volle teugen van de mooie beelden die ik met Edgard's dobson
telescoop te zien krijg, waaronder een erg mooie Eskimo nevel (NGC 2392),
die ferm wat vergroting kon hebben.
Rond 21u30 arriveert ook Bart, die ook een 30cm dobson in de auto steken heeft. Na het opzetten en uitlijnen genieten we nog samen van een aantal erg lage Messier objecten in het zuiden, in Puppis en Monoceros. We bekijken even Bart laatste ATM projectje, een waarneemstoel. Die wordt direct aan een kritische test onderworpen. Een handig design, compact en lichtgewicht. Bart wist ook de gloednieuwe supernova uitbarsting terug te vinden. We kijken naar NGC 2655, een ovaalvormig sterrenstelsel in het sterrenbeeld Giraffe en zien een duidelijke ster van magnitude 12.5 in het sterrenstelsel Hieronder een persoonlijke impressie door Bart's 30cmf5 dobson.
Rond 22u30 komen Aster en Els toe. Er wordt gretig gebabbeld
over Aster lopende projectjes, die overigens tot een doorbraak gekomen zijn.
Aster heeft een aangeboren astro-imaging virus, waarbij hij het maximale uit
z'n apparatuur wil halen, zonder al te veel digitale nabewerking. Dat het bijtend
koud as die avond zal Els wel aan de lijve ondevonden hebben. Rillen!
Hieronder wat RUW beeldmateriaal, recht uit de camera (M81 en M82):
Opname Aster de Voldere
Opname Aster de Voldere
Kortom, een voldaan gevoel houd ik over aan zo'n avonden. Meer van dat!